Afgelopen woensdag 19 mei werd al voorbarig gevierd dat onze vereniging op 21 mei reeds haar 23e levensjaar bereikte. Op een dergelijke borrel ter ere van de Dies worden een aantal traditionele handelingswijzen, ook wel mores genoemd, in acht genomen waarvan de aanwezigen ogenschouw hebben mogen maken. Zo zal allereerst zijn opgevallen dat niet zomaar eenieder naar willekeur op het huidige bestuur van de vereniging af kan stappen om deze persoonlijk te feliciteren. Het bestuur laat zich als geheel namelijk louter feliciteren door diegenen die zij hebben uitgenodigd om op deze avond te komen recipiëren. Vervolgens stelt het bestuur zich op volgens de constitutionele volgorde. Deze volgorde houdt bij een vijfkoppig bestuur in dat de Praeses in het midden staat met aan zijn rechterhand de Ab Actis en aan zijn linkerhand de Fiscus. Aan de uiterst rechterzijde staat dan de Assessor Extern en uiterst links de Assessor Lokaal.

XXIVe Bestuur op constitutionele volgorde opgesteld

Dat het hier doorgaans bij een Dies om een zeer feestelijke borrel gaat, kan ondermeer worden verklaard door het gratis schenken van drank gedurende het recipiëren van de aanwezigen. Alvorens men echter daadwerkelijk het bestuur kan feliciteren dient men zich bij de pedel te melden. De pedel, die gedurende de ceremonie in het bezit is van een zogenaamde pedelstaf, kondigt door middel van drie maal stampen met de pedelstaf, aan wie aantreden om het bestuur te feliciteren. Vervolgens treedt een uitgenodigd ander bestuur of commissie, na aangekondigd te zijn, naar voren om zich tegenover het bestuur van AEGEE-Utrecht ook in constitutionele volgorde op te stellen. Op onderstaande afbeelding is te zien dat hier de pedel, met de pedelstaf met een blije zonnebloem erop, een dubbele rol heeft. De pedel recipieert hier namelijk zelf als afvaardiging van een commissie.

De IntroCie '10 recipieert hier met in hun midden de pedel met bijbehorende staf

Als het feliciteren dan daadwerkelijk aanvangt, dienen er ook nog enkele voorgeschreven handelingen verricht te worden. De woordvoerder van de partij die als gast komt feliciteren voert als gebruikelijk als eerste het woord. Deze persoon doet doorgaans dan uit de doeken waarom het voor hem of haar zulk een groot genoegen is het bestuur te mogen feliciteren met de Dies Natalis van de vereniging. Vaak wordt aan het einde van dit praatje door de gast een toespeling gedaan op het geschenk dat zij aan het bestuur aanbieden. Hierna is het de beurt aan de woordvoerder van het bestuur, doorgaans de Praeses, die door middel van een praatje namens het bestuur het genoegen met de felicitaties en het geschenk kenbaar maakt. Dit praatje is meestal minimaal van evengrote duur als het praatje van de gast, om zo de grote dank van het bestuur tentoon te spreiden.

In hoeverre je als bestuur daadwerkelijk dankbaar kan zijn met de geschenken die je op een Dies ontvangt is een andere zaak. Immers, wie wordt er nou oprecht blij met een bezem, cactus, mikey mouse oren, thee en al wat niet. Wat nu de waardevolle essentie van een Dies borrel is kan men louter zelf ervaren. Graag raad ik diegenen die afgelopen woensdag niet aanwezig waren aan, om de volgende Dies zeker niet te missen. Mijns inziens bestaat een echte Dies experience niet zonder aanwezigheid van de meest warmhartige en betrokken leden van onze vereniging. Wat is een vereniging zonder haar leden? De Dies gaat hier eigenlijk helemaal niet om het bestuur van de vereniging. Het gaat hier om leden zoals jij en ik die gezamenlijk de vereniging vooruit helpen en op een borrel voor een spontaan gevoel van verbroedering kunnen zorgen. Laat dit bij alle nog komende borrels weer bevestigd worden, en ik wens iedereen een gelukkig jaar met AEGEE-Utrecht toe!

Als je in samenwerking met het Bureau Europees Parlement een weekendje met een heel inhoudelijk programma neer wilt zetten, maar geen concessies wilt doen wat betreft de feestjes, dan slaap je maar twee uur per nacht. Dit was dan ook precies het geval bij de Traveling Network Meeting van AEGEE-Utrecht.


Bureau Europees Parlement

Om half acht ’s ochtends ging de wekker in de vorm van veel te blije commissie leden. Vervolgens is het zaak om zo snel mogelijk naar het Bureau Europees Parlement te komen. Hier gebeurt het allemaal. Het overkoepelende thema is ‘Europese Identiteit’.  Het feit dat er een Finse, een Turk, twee Roemenen, een Griek, een paar Duitsers en nog een hoop Nederlanders aanwezig waren, kwam dan ook goed uit.

Workshops

De interessantste workshop was toch wel de paneldiscussie. Eppo Jansen (voormalig directeur Bureau Europees Parlement), Sophie Logothetis (Hoofdorganisator European Dreams  NJR) en Thijs de Wolff  (masterstudent European Union Studies) vormden het panel.

Den Haag

Natuurlijk willen we onze buitenlandse gasten ook kennis laten maken met de Nederlandse cultuur. Het Oudhollandse ballonnentrappen op het Binnenhof bleek echter een minder goed idee te zijn. Het duurde dan ook niet lang voordat een vriendelijke, doch strenge agent ons aan kwam spreken. Hij maakte ons duidelijk dat het laten ontploffen van ballonnen op het Binnenhof niet heel erg gewaardeerd werd, iets met terrorismedreiging. Natuurlijk had de beste man hier helemaal gelijk in, we zijn dan ook maar snel onze stadswandeling gaan vervolgen.

European Night

Een AEGEE-event zou een AEGEE-event niet zijn als er geen European Night zou plaatsvinden. Het is hier de bedoeling dat iedereen een fles drank meeneemt uit zijn of haar land van herkomst. In het kader van Culturele uitwisseling wordt natuurlijk van elk drankje wat geproefd. San, van AEGEE-Delft, won wel de hoofdprijs voor raarste drankje. Het bleek een mix te zijn van drank van minstens drie continenten. Het bijbehorende verhaal was zo mogelijk nog sterker dan het drankje zelf. Al met al werd in deze European Night mooi het gezellige en internationale karakter van AEGEE samengevat. De inhoudelijke kant kwam de volgende dat weer aan bod.

Geheel in Europese stijl zijn AEGEE-Utrecht dames gehuld in vlag het Utrechtse uitgaansleven ingedoken.

Liften

Zondagavond zijn alle 18 Utrechters weer veilig teruggekomen uit Kopenhagen. Een kleine 800 kilometer, inclusief een boottocht van een uurtje, bij vreemden op de achterbank zitten en hun levensverhalen aanhoren. Het is niet altijd even veilig, bijvoorbeeld als de bestuurder net terug komt van het uitgaan. Hij had gelukkig wel een heel uur genomen om te ontnuchteren…

Sommige mensen waren daarentegen weer heel erg veilig: een zwaar Christelijke vrachtwagenschauffeur, ex-wapenhandelaar met een grote voorliefde voor cowboys (vandaar de outfit), die voor ons zou bidden dat wij ooit zouden ophouden met alleen voor onszelf te leven en Jezus zouden omarmen.

Kopenhagen

Kopenhagen zelf is een erg mooie stad. Gelukkig bleken alle geruchten dat de Kleine Zeemeermin in China zou zijn, en dat er een mannelijke versie voor in de plaats zou zijn gekomen, ongegrond. De tweede avond uitgaan was een unieke ervaring: Christiania is een wijk van Kopenhagen die haar eigen rechten heeft verworven. Er is geen belasting over alcohol en ze zijn er een behoorlijk stuk toleranter tegenover drugs. Helaas was het ten strengste verboden er foto’s te maken, we hebben de kunstzinnige met graffitti versierde huizen niet kunnen vastleggen, noch de vrouw die haar hele ziel in haar zangkunsten legde.

Aangezien drie koppels binnen hetzelfde kwartier aangekomen waren (maar wel allemaal ergens anders in de stad), hebben we afgesproken om genoegen te nemen met een gedeelde eerste plaats. Het heeft mij en Karin zowel op de heen- als op de terugreis elf uur gekost en vijf liften (waarvan één vrachtwagen). Het was weer een geweldige ervaring!

Voor meer foto’s kijk op Facebook

Dat AEGEE een reislustige Europese vereniging is bleek maar weer eens toen we dinsdag 23 februari met 11 AEGEE-Utrechters op Eindhoven Airport stonden, klaar voor vertrek naar Kwakow. In deze prachtige Poolse stad werd de European Boards Meeting georganiseerd.

Dit is een AEGEE overleg op Europees niveau. Met 350 Europeanen bevolken wij elke ochtend de plenaire vergaderingen. ’s Middags zijn er workshops over van alles, van sustainability tot ‘Where Does Europe End’, een project over de Europese identiteit.

Maar een EBM betekend vooral weinig slaap en veel feesten. Iedere avond feesten met 350 Europeanen, dikke prima! Op donderdag avond is er de European Night, dat betekend dat iedereen drank uit zijn of haar land mee neemt, gelukkig slaapt iedereen in de zelfde gymzaal, dus je komt altijd wel weer in je bed terecht.

Foto’s: Benjamin Brenny & Isaac Andela

Welkom allen op de AEGEE-Utrecht blog!

Wij zijn deze blog begonnen om potentiële leden een kijkje in onze vereniging te geven en om onze leden op de hoogte te houden van wat er allemaal gebeurt is. Je zult hier veel korte verslagen vinden van onze evenementen of spannende reisverhalen van onze leden.

Schroom niet om te reageren op berichten, je hoeft er niet eens voor in te loggen, wel moeten de reacties door ons goed gekeurd worden voordat ze ook daadwerkelijk op de blog verschijnen.

Met vriendelijke groet,

Namens het XXIVste bestuur der AEGEE-Utrecht,

Isaac Andela

Voorzitter

Foto: Corné de Ruijter